De bieravond.

Bijgewerkt: 22 jul 2020



Met steelse blikken kijken de heren zijwaarts naar de vriendin van Bert, Laura. Ze zit vrolijk aan tafel met haar (oké, hun) koter in de triptrap. Dé stoel van ouders van nu. Loop een huis van een jong gezin binnen en je struikelt erover, gegarandeerd. De kleine krijgt vanavond een soort mix van rijst en boontjes. Het ziet er niet erg smakelijk uit, maar weet die kleine veel. Die werkt het gewoon weg omdat ze weet dat er daarna een toetje komt. Maar Laura en haar mini-Laura zijn niet welkom. Het is bieravond. En daar horen geen triptrap-stoelen bij. Laat staan vrolijke moeders en trappelende dochters.


Daar horen mannen bij. Echte mannen. En bier. Veel bier. – En ik. Een gemiddeld 20 kilo lichtere dertigjarige jongedame met gespitste oren, getrainde mindset en een lever die er al dan niet klaar voor is om de heren er vanavond uit te drinken.

De heren zijn de vrienden van mijn vriend, Mark. En mijn vrienden, mag ik inmiddels wel zeggen. Vanavond ben ik één van hen. One of the guys. Mijn ultieme droom. Laat het Freud maar uitleggen; misschien is het de jeugd die ik altijd met mijn net iets jongere broer heb doorgebracht, in plaats van met mijn best wat oudere zus? Misschien valt er iets te zeggen over mijn vader. Vast. Dat kan Freud altijd.


Enfin: ik ben graag tussen De Mannen. Altijd al. En bier drinken kan ik ook. Wellicht een gen-donatie van mijn kroegtijgerende moeder, pre-kindertijdperk. Of een staaltje opvoedkunde van mijn 10 tantes, die er stuk voor stuk ook wat van kunnen. De verjaardagen waren altijd bere-gezellig vroeger, laat ik het zo zeggen. Dat het door aardige hoeveelheden Bier kwam, dat bleek achteraf.

Dus daar ben ik, tussen De Mannen, midden in hun heilige vrouw-loze Bieravond. Ik mag aan tafel zitten, zonder steelse blikken die zeggen: “leave, woman”. En het is geweldig. Het is hun cadeau voor mijn 30e verjaardag, en een beter hadden ze me niet kunnen geven. Hoewel De Vrouwen me van alle kanten al toegefluisterd hebben dat ik al hun geheimen moet ontfutselen en aan hen doorspelen, ben ik loyaal aan De Mannen.


Niets verlaat deze tafel, over wat er vanavond besproken wordt. Dat is regel nummer één, en ik vereer hem met alles wat ik heb. Niet op de laatste plaats omdat dit de enige manier is om echt te zien en horen wat er normaal gebeurt en besproken wordt op de beroemde Bieravond.


De avond die De Mannen ongeveer elk kwartaal houden, waar De Vrouwen uitgesloten zijn en niemand buiten de Bierbroeders weet wat er gebeurt. En vooral: wat er besproken wordt. Wat ik zo links en rechts van vriend Mark heb meegekregen, is dat niet van de poes. En daar is niets aan gelogen, ontdek ik vanavond.


Zodra Laura en peuterkind het strijdtoneel verlaten, worden biertjes en harten geopend. Beerputten ook. Alles komt op tafel tussen de Grand Prestige en Quadrupel door. Ik drink mee, zelfde tempo, want ik laat me niet kennen. Maar ik doe er ook alles aan om alles mee te krijgen dat gezegd wordt. Ik wil hier geen minuut of woord van missen. Een eenmalige kijk in het hart van de man, het diepste van zijn hart.


Wat daar schuilt? Alles dat er toe doet in het leven. In het leven van De Man, tenminste.


Bier, op de eerste plaats. Over bier gebrouwen door vrouwen (een echte brouwerij): “oké, het mag gezegd worden, dit is best lekker. – Maar wacht, hier staat dat ze verbonden zijn aan de Jopen Brouwerij. Die zullen hen wel geholpen hebben.” (Pfff.)


Dan seks, uiteraard. “Elke werkdag!” (degene die het hardst roept, krijgt het minst, blijkt) en “Ik kijk nooit porno, dat heb ik niet nodig…” – HAHAHAHA.


Verder passeert er een willekeur aan muziek – de zelfgemaakte afspeellijst voert de centrale ondertoon, van Iron Maiden tot Bon Iver, sprekend voor De Man zelf, overdreven hard tot verrassend zacht – en wordt er gesproken over nieuwe banen, verhuizingen, verlies van naasten en andere hoofdzaken in het leven.


De beste ideeën ooit komen tevoorschijn – “Wat als je automatisch getagd wordt in elke foto ter wereld waar je per ongeluk op staat?”.


O, en er is het “voor hoeveel geld zou je hem of haar doen?” dilemma. De meest vunzige dorpsfiguren – yes, deze jongens zijn allemaal getogen op dezelfde 100 vierkante kilometer – en vergane loeders komen voorbij. Of ze erop zouden kruipen, en voor hoeveel. Met antwoorden variërend van 500 euro tot “dat gaat in de tonnen lopen, jongens” en het bekende “nog voor geen miljoen” (“een miljoen is veel geld he, dan kun je stoppen met werken. – Nee, echt niet, ik werk liever nog 35 jaar. – O, ik zou best een kwartiertje aan zijn ballen zitten, als het dan klaar was.”).

En ik geniet. Doe mee. Onthul onderweg nog wat interessante informatie mijnerzijde – “Ja, vrouwen kijken ook porno. En nee, dan tikken ze niet ‘romantisch’ in.”. En ik drink. Veel. Tot ik scheel kijk. Even pauze. Watertje. Ik moet focussen. Uren verstrijken, bieren verdwijnen, meer worst komt op tafel (het thema is worst, omdat dit de “worst bieravond ever” is, vanwege De Vrouw. Ze menen het niet, lusten gewoon graag worst), avond wordt nacht, de nacht wordt diep, regen blijft vallen op het afdak waaronder we deze zomeravond nog met gemak kunnen doorbrengen, tot er één voor één Bierbroeders afhaken. Moet morgenochtend de eerste vlucht terug naar Londen nemen (de geëmigreerde Bierbroeder), wil nog wat aan z’n zondag hebben (de verantwoordelijke Bierbroeder), moet naar bed want dat is beter voor hem (de oudste Bierbroeder) en moet ondertussen stil zijn want anders krijgt hij gezeik (de gehoorzame Bierbroeder).


Als de whiskey is geweest en de zielenliederen de lijst zijn gepasseerd, alle zaken des levens zijn besproken, kruipen Vriend en ik de tent in. Onze rustplaats voor de kater komt. (En wat voor één, deze zal net zo legendarisch worden als de avond zelf.)


De Bieravond zit erop. De Mannen kunnen er weer tegenaan: het alledaagse leven. Terwijl ze zo nu en dan nog met een inwendige schaterlach die zich uit in een zachte glimlach terugdenken aan vanavond. De avond die er toe doet. Want dit is wat er toe doet in het leven. Bier. En seks. Sjaele zeiver. En vrienden.

#gratisboek

SAM_5759.JPG

Wat is dit?

Dit is dertigplus. De plek waar ik deel wat dertigers doen en denken. Of ik in elk geval. Van degelijke momenten en diepe overpeinzingen tot praktische projecten om de wereld te redden en quasi-literaire leesmomenten. 

Dit is de plek waar ik deel wat dertigers doen en denken. Of ik in elk geval. Van degelijke momenten en diepe overpeinzingen tot praktische projecten en quasi-literaire leesmomenten. 

  • Facebook
  • Pinterest
  • Instagram

©2020 dertig plus by roocoo